Μείωση του κινδύνου πρόκλησης ρύπανσης από πετρέλαιο ή χημικά
Oil Tanker
Πετρελαιοφόρο

Υπάρχει μια περιοχή στην Αυστραλία, που ονομάζεται η ακτή των ναυαγίων. Στο παρελθόν, τα ναυάγια κυρίως κατά μήκος των ακτών, ήταν πολύ συνηθισμένα καθώς οι καπετάνιοι και τα πληρώματα των πλοίων είχαν λιγότερο αξιόπιστα όργανα πλοήγησης στα πλοία τους και εφάρμοζαν λιγότερους κανονισμούς ασφαλείας.

Τα σημερινά πλοία διαθέτουν:

  • Ηχοβολιστικές συσκευές που ονομάζονται βυθόμετρα και δείχνουν το βάθος των νερών
  • Συστήματα ραδιοεντοπισμού ή αλλιώς ραντάρ που εντοπίζουν τη στεριά αλλά και άλλα πλοία
  • Παγκόσμιο Σύστημα Εντοπισμού Στίγματος GPS, που επιτρέπει στα πλοία να σημειώνουν με ακρίβεια τη θέση τους οπουδήποτε στη Γη.
  • Ηλεκτρονικούς υπολογιστές εξοπλισμένους με GPS που βοηθούν στην πλοήγηση και τον έλεγχο του πλοίου.
  • Συστήματα επικοινωνίας που επιτρέπουν στα πλοία να επικοινωνούν με τα λιμάνια και τις λιμενικές αρχές σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης.

Αναλαμβάνοντας δράση για τις πετρελαιοκηλίδες

Το 1989 ένα πετρελαιοφόρο, το Exxon Valdez προσέκρουσε σε ένα βράχο στην περιοχή Αλάσκα με αποτέλεσμα να χυθούν 34.000 τόνοι, (περίπου το 1/3 του φορτίου του) παχύρρευστου ακατέργαστου πετρελαίου στη θάλασσα. Η πετρελαιοκηλίδα αυτή κατέστρεψε ένα παρθένο Αρκτικό οικοσύστημα.

Όπως τα περισσότερα δεξαμενόπλοια της εποχής του, το Exxon Valdez διέθετε μονό τοίχωμα. Πολλοί άνθρωποι τότε πίστεψαν ότι αν το Exxon Valdez είχε κατασκευαστεί με διπλά τοιχώματα μόνο μια μικρή ποσότητα πετρελαίου θα είχε διαρρεύσει.

Μαθαίνοντας από αυτή την καταστροφή, τα 2000 δεξαμενόπλοια με μονό τοίχωμα που υπάρχουν παγκόσμια έχουν αρχίσει να αντικαθίστανται. Από το 1996 κατασκευάζονται μόνο δεξαμενόπλοια με διπλά τοιχώματα και το τελευταίο δεξαμενόπλοιο με μονό τοίχωμα θα αποσυρθεί μέχρι το 2010.